Torunlar için büyükanne ve büyükbabanın var olmasının faydaları

Son zamanlarda kadınlar iş hayatında aktif şekilde yer almaktadırlar. Eğer kadın evliyse ve çocuğu varsa, iş hayatı ile birlikte ortaya bir takım sorunlar çıkıyor. Bu sorunlardan biri annenin evde olmadığı zamanlarda çocuğa bakma imkânının olmaması, işten eve yorgun ve gergin halde geldiğinde çocuğu ile yeterli zaman geçirmemesi ve sağlıklı iletişim kuramamasıdır.

Bahçe çağı öncesi dönemde, hem çocuklar hem de anne için daha da zor olabilir. Bağlanmanın çok önemli olduğu bu gelişim basamağında çocuk-ebeveyn ilişkisinin zayıf olması gelecekte toplumsal yaşamında bir takım olumsuz durumlarla karşılaşabileceğini unutulmamalıdır. Özellikle ilk yıllarda bakıcının sık sık değiştirilmemesi ve çocuğun kendi evinde olması hem güven, hem de eve sahiplenme duygusunu geliştirecek. İş hayatından ayrılamayan veya ayrılmak istemeyen anneler bahçeye çıkacak kadarki dönemde çocuğa bakanların veya maaşlı bakıcı ile, yada en yakın akrabalar, komşular yoluyla sağlarlar.

Çalışan annelerin çocuklarını rahatlıkla emanet edebilecekleri ilk seçeneklerden biri anne ve kayınvalidedir. Çocuğun olması ile büyükanne ve büyükbaba durumu otomatik ortaya çıkıyor. Bizim toplumda annenin çalışıp çalışmamasına bakılmaksızın çocuklar olduktan sonra her iki ninenin çocuk üzerinde söz hakkına sahiplenmesi gözlenir.

Büyükanne ve büyükbabanın toruna bakması onların zamanının verimli geçmesi ve sonuçta yaşamaya olan hevesleri, yaşam sevincinin artmasına neden olur. Aynı zamanda torunlar için de büyükanne ve büyükbabanın yaşamının çeşitli yararları var. Öyle ki, dedesi toruna sevgi, ilgi, şefkat, yakınlık, ahlakı değerler, sosyal destek gibi çeşitli faydalar sağlar. Ebeveynler için de nene-dede olması ebeveynlik deneyimlerinden yararlanmak açısından önemlidir. İlk çocuğu olan ve çocuk büyütmekle ilgili tecrübesi olmayan aileler için büyükanne-büyükbabanın önemli avantajdır.

Geleneksel toplumlarda büyükanne ve büyükbabanın çocuklarına karşı daha otoriter, torunlarına karşı ise daha hoşgörülü davrandıkları görülmektedir. Ebeveynlerin kararlı ve otoriter davranışları çocuklar tarafından istenmeyen hale dönüşüyor. Bu zaman eğer dedesi çocuğun tüm isteklerini görürse, babası ile çocuklar arasında anlaşmazlıklar yaşanabilir.

Nineler ile annelerin eğitim ve disiplininde farklılıklar ortaya çıkarsa, tartışmada çocuk kendine rahat olan tarafı tercih ediyor, böylece bazen ana istemediği eğitim biçimine razı olmak zorunda kalıyor. Çocuğun yetiştirilmesinde, büyükanne ve büyükbabalar, aile üzerinde büyük bir etkiye sahip olmadıkları ve ebeveynin emirlerini ihlal etmedikleri zaman üretken olurlar.

Büyükanne çocuğa bakarken o evde kalması bazen annenin sorumluluk duygusunun azalmasına, çocuk üzerinde etkisini kaybetmesine neden olur. Çocuğa büyükannenin bakması sırasında ortaya çıkan diğer bir olumsuz durum büyükannenin ebeveynlerle olan ilişkisinin çocuğa aktarılmasıdır. Bu dönem çocukların görerek öğrendikleri ilk yıllar olduğu için büyükannenin davranış şekli, ifade tarzı, tepki biçimi ona geçebilir.

Ebeveynler bu durumda rahatsız olabilirler. Ama unutulmamalıdır ki, bu durum geçici bir durumdur. Eğer ebeveynler bu davranışlara aşırı tepki vermezlerse ve bununla onu pekiştirmezlerse, bahçe ve okul yıllarından yeni davranışlar ortaya çıkacaktır.

Sonuç olarak ister çalışan, isterse çalışmayan annelere yardım eden büyükanne ve büyükbabalar aile bütünlüğüne, aile sınırlarına dikkat etmelidirler.

İlginizi Çekecek Diğer Konular

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Sayfa başına git